Persoonlijk: waarom het hier zo stil was

Dat het lang geleden is!

Inderdaad. Vorig jaar was heftig. Mijn papa sukkelde al een tijdje, maar in mei ging het plots hard. We kwamen in een medische rollercoaster terecht, van de ene diagnose naar het andere probleem. Van het ene ziekenhuis naar een gespecialiseerde dokter en een zware operatie. Net toen we dachten dat het beter ging, was het plots nog erger.

 

En ondertussen draaide ik maar door.

Voltijds werken, mijn huishouden doen, zorgen voor mijn gezin. Leuke dingen proberen te doen, afgewisseld met ziekenhuisbezoekjes. Een weekje vakantie er tussen gepropt, want het was nodig. Terug school, terug in de routine proberen te geraken. Maar altijd 2x maar week naar mijn papa gaan. En maar blijven doorgaan...

Tot december.

Toen was mijn papa stabiel, en het ging ineens beter met hem. Oef. Dikke grote oef. Vanaf toen had ik nood aan rust. Minder moeten. Buiten komen. Wandelen, de natuur in. Niets op de planning zetten, zalig. En bloggen, tja, daar had ik lang gewoonweg geen zin meer in.

 

Maar nu dus wel.

Van oh neen, ik moet nog bloggen is het nu: o, leuk, daar ga ik over bloggen! De onderwerpen zullen misschien wel wat veranderen, maar ach, whatever. Ik blog zoals ik het wil.

Shoutout to my sister

Ik ben tijdens heel die periode zo blij geweest dat ik mijn zus aan mijn zijde had. Dat ik dit niet alleen moest doormaken. Want buiten de medische zorgen, de emotionele periode (ik kan de keren dat ik zat te huilen in de auto niet op één hand tellen), komt daar nog een berg administratie en beslissingen op je af. Dankjewel zus, dat we dit samen hebben kunnen doen.

Ik heb ook het geluk om omringd te worden door een geweldig lief, fantastische vriendinnen en enkele super collega's. Veel hartjes voor jullie, jullie weten wel dat ik het over jullie heb!

En hup, nu naar buiten. Genieten van de zon, met de papa.

Fitbit alta

Mama's got a new toy: de fitbit alta. Ja, ik weet het: de hype is al gaan liggen, en nu kom ik er mee af? Welja. Ik ben geen hipster, maar een doosnee vrouw die een toestel wil waar ik het uur op kan lezen, en dat toevallig ineens mijn activiteit registreert.

Deze fitbit synchroniseert met je smartphone. Je kan daar (maar ook per dag op je fitbit zelf) op de ftibitapp bekijken wat je score is. Hoeveel stappen heb je gezet, wat je slaappatroon is, hoeveel km je hebt gestapt, hoeveel calorieën je hebt verbruikt, hoeveel minuten ben je actiever geweest, en je kan ook specifieke sportactiviteit opmeten.

Het horloge geeft de tijd aan nadat je twee x op het scherm hebt getikt. Het vibreert als je geen 250 stappen per uur hebt gezet (en geeft dan een korte motiverende boodschap), en als je een alarm zet om op te staan. Je kan ook je smartphone notificaties hier op weergeven, zodat je bv. kan zien wie er je opbelt, zonder dat je je telefoon moet boven halen.

Zitten is het nieuwe roken enal. Dus ik wil graag weten hoeveel stappen ik zet op een gemiddelde dag. Kom ik aan die 10 000? Dit zijn mijn bevindingen na twee weken.

• Gemiddeld zet ik 9 000 stappen per dag. Als ik fiets, registreert de fitbit dat ook als stappen.
• Fitbit gaat helemaal uit de bol als ik die 10 000 stappen wel haal. 
• Als ik het aantal stappen niet haal, doe ik af en toe extra mijn best om er toch meer uit te halen. Nog snel een blokje rond of in het weekend gaan wandelen, ik heb het al gedaan.
• Slapen met dat ding lukt me niet, geen idee dus hoe mijn slaappatroon is.

Conclusie: ik ben content. Al bij al doe ik het nog niet zo slecht, en de fitbit motiveert mij om er meer uit te halen.
De Fitbit alta is de goedkoopste versie, er bestaan modellen die nog veel meer kunnen (hartslagfunctie, gps, ...) maar voor mij is dit voldoende.

Zo, ik moet gaan. My fitbit says so ;)

6 tips om gelukkig(er) te zijn

#nofilter - schoon hé

Vorig jaar zat ik door een situatie op het werk niet goed meer in mijn vel. Ik begon te twijfelen aan mijn capaciteiten, waardoor mijn zelfvertrouwen diep onder het vriespunt ging. En ik durf het toe te geven: ik was daar erg lang erg ongelukkig van.

Hieronder zes tips die mij geholpen hebben terug gelukkig te zijn.

1: Kom buiten
Hierbij bedoel ik: sociaal zijn. Dat kan je klein of groots aanpakken. Maak een praatje met de kassierster in de winkel. Zeg goeiedag tegen de man met zijn hond die je elke ochtend tegen komt op weg naar je werk. Spreek af met je vrienden of familie. Zoek een hobby die je met anderen kan uitoefenen (samen sporten, naar een naaicafé gaan, pottenbakken, reizen, ...).

2: Wees intens actief
Ga elke dag de natuur in en geniet intens van wat je ziet. De zonsopgang met de meest prachtige tinten rood en geel. De vos die in het midden van de weg zit en je nog niet gezien heeft. Het fluiten van de vogels. De roofvogel die cirkelt boven het maïsveld. Vers gemaaid gras. Het kraken van verse sneeuw.
Ook hier hoef je het niet groots aan te pakken: ik ga met mijn fiets naar het werk, en dat is voldoende. Maar evengoed kan je een stukje wandelen met je hond, of sporten in de sportclub, of naar de speeltuin met je kind.

3: Blijf positief
Probeer het van de positieve kant te zien, ik ben echt van het glas is half vol. Als ik in de file sta prijs ik mezelf gelukkig dat ik er niet elke dag in moet staan, en ga ik op zoek naar goede muziek om te kunnen meebrullen.
En ook: wees empatisch. Ook al sta je loodrecht tegenover iemand anders zijn mening, probeer het vanuit zijn perspectief te zien. (Let wel op dat je je eigen stem niet verliest.)
En hierbij sluit mooi aan: als je niets moois te zeggen hebt, zwijg dan. (Ook als je collega een pyjamabroek aan heeft op het werk.)

4: Doe wat je graag doe
Probeer verschillende dingen uit, en kies wat je graag wil doen. Als je geen voldoening haalt uit je werk, kan je je volledig uitleven in je hobby. Voor mij is dat nog altijd schrijven, en nieuwe dingen ontdekken. Ik ben enorm nieuwsgierig, ben graag op de hoogte. Ik zou ook graag opnieuw willen tekenen (of schilderen) aan de academie, maar dat lukt nu nog niet met een vijfjarige in huis en fulltime werk. Dus probeer ik dat in mijn werk te integreren. Tijdens een vergadering teken ik: een laptop, de tafel, een balpen, en jawel, misschien ook wel mijn collega's :-)

5: Geef
Collect moments, not things. Al wie op Instagram zit (ik ook trouwens), heeft deze spreuk al eens in zijn feed gezien. Door veel spullen te kopen voor jezelf (te nemen dus), zal je niet gelukkiger worden. Bij spullen die je niet echt nodig hebt, kan je jezelf de vraag stellen: gaat dit mijn geluksniveau binnen een jaar nog altijd beïnvloeden? Meestal zal dit niet het geval zijn. En dan heb ik het niet over die inloopregendouche natuurlijk.
Doe iets voor een ander. Ga op bezoek bij dat familielid dat kan zeuren, maar je graag wil zien. Speel met je kind, als het voor de 100ste keer die dag vraagt om met de NERF-geweren een gevechtje te doen. Ga een koffie drinken met een vriendin doe het moeilijk heeft. Doe aan vrijwilligerswerk, of geef bloed. 
(Dus ironisch genoeg, door dingen te doen voor een ander, zal je zelf gelukkiger worden.)

6: Laat het los
Dit is de moeilijkste van allemaal voor mij. Zeker in die werksituatie kon ik maar niet begrijpen hoe het allemaal is gelopen, hoe ik iemand heb kunnen vertrouwen, hoe ik die situatie kon ombuigen. Het was een rad dat altijd maar bleef draaien, nachten heb ik er van wakker gelegen. Bergen eten heb ik naar binnen gespeeld (emo-eter, yep), verschillende conversaties met mijn man, collega's, vrienden en familie heb ik gehad, telkens over hetzelfde. Maar zo lang ik niet inzag dat ik niets kon veranderen aan die situatie, dat ik die niet kon ongedaan maken en dat ik er het beste van moest maken, bleef ik ongelukkig. En dan, toch na een dik half jaar, was het weg. Ineens, poef, na een vakantie. Het was niet meer ongemakkelijk of moeilijk. Ik zal niet zeggen dat nu alles koek en ei is, maar het gaat. Het is niet super goed maar goed genoeg ;)

Hoe ik tot die inzichten gekomen ben? Ik heb veel gehad aan Flow (Tijdschrift over dingen anders doen en nieuwe keuzes maken. Klein geluk, dagelijks leven en het mooie van niet altijd perfect hoeven zijn.) en door een artikel in Flow heb ik het boek Op naar geluk van Ap Dijksterhuis gelezen. Eyeopener! (Zijn andere boek, Het slimme onbewuste, is ook een aanrader, trouwens.)

Ik heb heel lang in de chiro gezeten, en ik heb daar heel erg leuke herinneringen aan. Niet verwonderlijk, want dat is tip 1 (in de chiro ben je nooit alleen), 2 (buiten spelen of aan het kampvuur zitten - yay!), 4 (leiding geven, zelf in de modder mogen spelen, grenzen verleggen) en 5 (de leden de tijd van hun leven bezorgen) samen!

Toch nog even dit: deze tips hebben mij persoonlijk erg geholpen. Hopelijk hebben jullie er ook wat aan, maar ik wil niet beweren dat dit voor iedereen geldt. Dit is een persoonlijk verhaal, en iedereen is anders. Als je dit zever vindt, ok. Als dit iemand kan helpen, ook goed.

Iedereen gaat wel eens door een moeilijke periode. Wat helpt er voor jullie? Ik hoor het graag!

Ben je graag op de hoogte van mijn posts? Volg me dan via Facebook!

Demak'Up Detox Water Challenge

Uit onderzoek blijkt dat 73% van de Belgische vrouwen hun gezicht enkel met water reinigt. Say what? Dat begrijp ik niet. Als je make-up gebruikt, of buiten komt, moet je 's avonds maar eens met een nat wattenschijfje over je gezicht gaan. Het is serieus schrikken als je ziet wat er allemaal af komt!


Tegenwoordig heb je ook zoveel keuze om je gezicht te reinigen. Wie nu enkel water gebruikt, kan dat gerust inruilen voor een miscellair water of reinigingsdoekje. Af en toe een scrub of maskertje dat niet veel extra tijd kost, moet ook kunnen. En als je dat masker zelf kan maken, maakt het toch net iets leuker! Demak'Up ontwikkelde de Detox Water Challenge omdat water belangrijk is voor de binnen- en buitenkant van ons lichaam.

Dat we water moeten drinken, weten we allemaal wel. Twee liter water op een dag is aangewezen voor volwassen vrouwen. Als ik in mijn omgeving kijk, zie ik dat veel vrouwen dat niet halen. (mannen trouwens ook niet)

Waarom dus niet je water pimpen en drinken uit een leuk glaasje? Als je thuis bent kan je voor een grote kan kiezen (Hema of Bol helpen je) al dan niet met tap, maar op het werk/school/onderweg is dat minder handig. Kies voor een groot glas, met een vrolijk rietje. (Again, Hema, Flying Tiger of Action hebben er mooie.) Vul het met water en pimp het met stukken fruit of kruiden. Je kan eventueel ijsblokjes of diepvriesfruit toevoegen.

Het fruit moet je zeker niet weg gooien! Je kan het gebruiken om een masker te maken. De blauwe bessen en frambozen meng je met twee eetlepels yoghurt en twee eetlepels honing (neem aub echt honing, er is zeker een imker in je buurt of anders in de biowinkel). Plet de bessen, meng met de rest en breng het op een gereinigd gezicht aan. Even laten inwerken en verwijder het daarna met wattenschijfjes en spoel na met lauw water.

Ga je samen met mij de Demak'Up Detox Water Challenge aan? Vanaf 23 mei krijg je elke dag op hun website een tip voor je verzorging en om je water te pimpen. Je kan je ook aanmelden via facebook, als je dat handiger vindt. De uitdaging duurt tien dagen, dat moet lukken! Doe je mee met mij?

Blauwe Hoeve: brasserie, kinderboerderij en B&B

Begin april opende in Zwijndrecht (op fietsafstand van Antwerpen) de Blauwe Hoeve: een kinderboerderij, binnen- en buitenspeeltuin, brasserie en bed & breakfast. Op een zonnige vrijdag, gingen wij er naartoe.

De Blauwe Hoeve is een prachtige historische vierkantshoeve. De hoeve dateert van de 16de eeuw, en is recent gerestaureerd tot de vorm die het vandaag heeft. Echt heel erg mooi gedaan!

In dit gebouw heeft de binnenspeeltuin een plaats gekregen. Erg handig is de camera, als je kinderen hebt die al wel alleen kunnen spelen, maar die je toch af en toe in het oog moet houden ;)

De buitenspeeltuin is vlak aan het terras, hier heb je dus geen camera nodig :)

In dit gebouw is een stukje van de kinderboerderij. Heel de kinderboerderij valt mee van grootte en aantal dieren. Wel jammer dat je niet in de hokken kan, om bijvoorbeeld de geitjes te aaien. Of zodat de alpaca's op de kindjes kunnen spuwen :) Voor mij is dat toch een onderdeel als je naar een kinderboerderij gaat met kleine kindjes: dat ze in interactie kunnen gaan met dieren die je thuis niet hebt.

In de verte zie je de autostrade (E34) en de haven liggen.

Ik vond het wel redelijk duur qua drinken. Zoonlief wou een ijsje, en voor een gemiddeld bolletje op een hoorntje met discobolletjes was het €4. Toch redelijk goed doorgerekend voor wat het was. Gelukkig dat de speeltuin en de kinderboerderij gratis is :)

De bediening verliep nogal chaotisch, maar ik ga er van uit dat dit kwam omdat ze nog niet zo lang open waren toen, en nog wat moeten inlopen.

Tip: als je wil gaan, ga dan redelijk snel na openingstijd. Want er komt een massa volk op af. En het terras is erg leuk om op te zitten, onder een boom, met zicht op de speeltuin.

Alle info en bereikbaarheid via hun website.

Life on sneakers

Vorige zaterdag ging ik naar de boeklancering van Life On Sneakers, geschreven door Evi Renaux. Ik wist op dat moment al ongeveer waar het boek over ging, maar ik heb haar verhaal pas echt leren kennen daar.

Even kort: Evi wordt plots ziek. Wat is er aan de hand? Hoe gaat ze daar mee om? Hoe gaat het nu met haar?

Het boek is opgedeeld in 5 hoofdstukken: onmacht, verdriet, hoop, aanvaarding en dankbaarheid. In een prachtige B&B met zicht op de Schelde en de velden, waren 5 kamers ingericht. Zo werden we ineens ondergedompeld in de sfeer die Evi wou meegeven. Er lagen foto's op het bed, er werden beelden geprojecteerd op een scherm, er was muziek (lyrics zijn belangrijk in het boek), er stonden quotes die ook in het boek terug komen.

Ik moet bekennen: vanaf de eerste kamer was ik geraakt. Er speelde een geluidsfragment, ingesproken door Evi uiteraard. Ze las een brief voor aan haar vader, die een tijdje daarvoor gestorven was.

De vier andere kamers en thema's voelden voor mij hetzelfde aan: betrokken, rauw, emotioneel.

Wat mij ook toen al opviel, was hoe ongelooflijk optimistisch en positief ze is. En dat is eigenlijk ook haar boodschap: dat er nog altijd een alternatief is. Er is altijd een andere manier van naar de zaken te kijken, hoe erg je situatie ook mag zijn.

Ik heb de gelegenheid gehad om haar kort te ontmoeten. Ik heb enorm veel respect voor haar, voor haar weerbaarheid, haar veerkracht, maar ook voor haar talent. Haar boek leest als een trein (ik heb het in één ruk uitgelezen, het is dan ook een waanzinnig verhaal), de vormgeving met die quotes is heel erg mooi (doet me wat aan Flow denken), en de lyrics. Dat ze precies die lyrics gekozen heeft in de hoofdstukken, raakte me persoonlijk. Muziek is in mijn leven ook altijd een belangrijke factor geweest, en om dan te zien dat zij dezelfde smaak heeft, in combinatie met het verhaal, raakte me.

Ik kan het boek echt aanbevelen. Het is een aangrijpend verhaal, het kruipt onder je vel. Ik heb er mee gehuild, gelachen, en ik heb er inspiratie uit gehaald.

Dankjewel Evi, om je verhaal te delen.

De IKEA-catalogus: wat mij opvalt

Gisteren viel mij de bijbel, a.k.a. de Ikea-catalogus in de bus. Eindelijk! Dit in mijn bus vinden staat gelijk aan cadeautjestijd voor mij! Ik dook dus gelijk in de wondere Ikea-wereld. En dit viel mij heel erg op...

Dit is de klassieke manier van presenteren, zoals ik van Ikea gewend ben.

Overzichtelijk, duidelijk, heel erg mooi en gezellig. Ik zou er zo in willen wonen.

Maar ook deze manier van fotograferen kwam ik tegen. En dat is nieuw volgens mij.

Dit is toch zoals wij op sociale media posten: een bovenaanzicht. Perfect voor Instagram, of een blog. Toch?

Hierboven zie je de twee manieren netjes naast mekaar. 't Is pas dan toen mijn frank viel :)

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het juist goed dat Ikea meegaat in trends. Je merkt het trouwens ook in hun manier van opbouwen van de catalogus. Je kan van Ikea veel zeggen, maar de catalogus van 2016 is volgens mij perfect voor de doelgroep: traditioneel en vernieuwend naast mekaar. Net zoals hun producten trouwens!

Was het jullie al opgevallen?

So this yoga thing...

bron: pixabay

Bang on trend, ik weet het. En je zal het misschien niet geloven, maar ik wou al langer aan de yoga. Maar zoals dat gaat, was er altijd wel iets. Ofwel was het seizoen al te lang gestart, en kon instappen niet meer. Ofwel moest ik naar het Zuid in Antwerpen, qua bereikbaarheid vanwaar ik woon ook niet echt denderend. Ofwel voelde ik mij niet comfortabel bij de studio (te trendy, niet de juiste maten, laat staan de juiste kledij) en het is toch de bedoeling dat ik mij kan ontspannen tijdens de les. En ook: die lessen zijn dikwijls op dinsdag om 20u. Laat dat nu net de dag en het tijdstip zijn dat onmogelijk is voor mij, tenzij ik elke week een babysit vraag.

Maar dus, met dit nieuwe schooljaar, doe ik van yoga. Op twee locaties dan nog, en twee verschillende soorten yoga. Ik volg Yin yoga bij Linkeryoga, waar ik les krijg van Nina De Man herself. Yin yoga bestaat uit een aantal grondoefeningen, die we ongeveer drie minuten moeten aanhouden. Easy peasy? Niet echt. Bij sommige oefeningen bezoek ik echt mijn grenzen, en bij één oefening moet ik afhaken. Het is niet intensief zoals cardiotraining, maar wel intensief in de zin van wat kan mijn lichaam aan en hoe ga ik een stapje verder maar niet er over.

De andere yoga die ik volg is integrale yoga in de groep van Rama Saenen: een reeks van lichaamsoefeningen en ademhalings- en relaxatietechnieken. Anders dan Yin, maar ook uitdagend. De laatste les heb mijn volhardingsvermogen danig op de proef gesteld door de halve schorpioen ;)

Ik ben dus vooral op zoek naar de oefeningen: om rustig te blijven, terug soepel te worden (waar is dat turnmeisje van weleer?) en ook tijd voor mezelf te hebben. Ik kan mijn hoofd leeg maken, en gewoon in mijn happy place zitten. Ik luister wel naar de theorie van yoga die af en toe verteld wordt, maar eerlijk: dat is niet echt mijn ding.

En ik geniet, ik vind het echt heel erg plezant. Ik zou het elke dag willen doen! Als ik de les Yin yoga buiten stap, heb ik het gevoel dat ik vijf centimeter gegroeid ben :)

Absoluut een aanrader, maar een tip van een newbe: vis op voorhand uit welke soort yoga iets voor jou is. Want yoga + yoga = heel erg veel.

Gelukkige moederdag aan alle niet-moeders

Ja, dit is de bedoeling.

Vandaag vieren wij in het Antwerpse moederdag. En deze post is speciaal voor alle niet-moeders!

Hoe ik mijn ochtend begin

De laatste tijd ben ik op zoek naar manieren om meer in het moment te leven, in plaats van gehaast door het leven te gaan. Het liefst start ik dan ook mijn ochtend op mijn gemak.

Pure Wellness - pure verwennerij

Ah, wellness. Toen mijn man zei dat hij een verrassing voor me had, had ik veel in gedachten. Maar aan deze verwennerij had ik mij totaal niet verwacht!

Haal de lente in huis!

Op dagen als vandaag, kan ik het niet laten. Mooi weer = bloemen in huis halen. Maar hoe zet je ze netjes in een vaas en zorg je er voor dat ze minstens een week mooi blijven?

Nivea creme care - recht in de roos

Toen ik hoorde dat Nivea de geur van de blauwe pot in een douchecrème had gestoken, heb ik niet getwijfeld: deze moest direct gekocht en gebruikt worden.

Lazy Sunday - Barnini

Ah, wat een zalige zondag vandaag! Mooi weer, en niet zo veel 'moeten', een zalige combinatie. En op een dag als vandaag, ga ik graag naar de Vogeltjesmarkt in Antwerpen. Een tussenstop bij Barnini hoort daar ook bij!

Belachelijk gemakkelijke kippensoep

O ja, ook ik ben een statistiek. Ik heb griep. Jaren geleden nog eens gehad, maar nu weet ik weer hoe het voelt. Hoera!

Als je griep hebt, eet je kippensoep. Hierbij mijn recept voor belachelijk gemakkelijke kippensoep.

Valentijnsblabla

Valentijn, ik heb er niets mee. Als tiener vond ik het wel spannend: zou ik een kaartje krijgen van een geheime aanbidder? (Je weet maar nooit!) Als twintiger vond ik het commerciële brol en was ik hevig anti. Als dertiger, nu dus, doet het me weinig. Ik verwacht al jaren niets met Valentijn van mijn man. Ik laat me liever verrassen op andere dagen :)

En dan nog... Het cadeau. Super belangrijk! Gisteren nog las ik in het huis-aan-huisblaadje een advertentie: '5 cadeautips om je liefste te verwennen'. Ik som ze op, en ik zweer dat ik er geen verzonnen heb: een condensatiedroogkast, een draadloze speaker, een strijksysteem, een scheerapparaat en een 18-delig glazenset. Gruwel! Wie bij mij daar mee komt aanzetten, krijgt dat direct naar zijn hoofd gesmeten!

Ja, ik ben een moeilijke om een cadeau voor te kopen. Daarom maak ik het mijn man gemakkelijk: ik vraag een bon van een specifieke winkel, en ga dan lekker zelf kiezen wat ik wil. Romantisch? Absoluut niet. Teleurstelling- en frustratievermijdend? Absoluut wel!

Soms ga ik ook voor een 'subtiele' hint, en duw ik hem een foto onder de neus van wat ik graag wil. Bijvoorbeeld deze ketting van Nayes Stones. Prachtig in zijn eenvoud en puurheid. Het lijkt wel een paperclip waar iemand zich op uitgeleefd heeft, super origineel!

Nayes Stones is een Belgisch merk, de ontwerpster is Natalie Schayes. Zij wil tijdloze juwelen maken die als een tweede huid gedragen kunnen worden. Volgens mij slaagt ze daar volledig in!

Wat vinden jullie van Valentijn? Doen jullie mee of liever niet?

www.nayestones.com

advertorial

Mijn favoriete kapper

Naar de kapper gaan is voor weinig vrouwen een straf. Zo ook voor mij. Ik ga drie keer per jaar, en ik kijk er telkens naar uit!

Winter in Antwerpen

Gisteren was het openingsfeest van 'Winter in Antwerpen'. Een grote parade trok door de stad, er waren optredens, theater, en je kon uiteraard iets eten of drinken.

Wij deden niets van dit alles, wij gingen naar de licht-en geluidshow in de voetgangerstunnel.

Berlijn, baby!

Reden van enkele dagen stilte op deze blog: ik zat in Berlijn!

Summer Josephine's

Josephine's heeft een zomerbar! Nadat ik zo enthousiast was, stond ik te springen om ook eens naar Summer Josephine's te gaan. Samen met een deel van mijn familie, ging ik er op een mooie zomer zondag ontbijten.

Summer Josephine's is te vinden op de site van brouwerij De Koninck. Redelijk groot, met voldoende plaats om te eten en om te drinken. De twee plaatsen zijn gescheiden van mekaar, dus als je gewoon lekkere cocktails wil gaan drinken kan dat ook. Laat dat alvast een aanrader zijn :)

Dus, ontbijt. Vreemd genoeg pas vanaf 12u. Ik noem dat dan eerder brunch, maar kom. Het eten wordt geserveerd in buffetvorm, je neemt wat je wel en zo veel je wil.

Ik vond het eten gewoon ok, niet speciaal. Ook niet slecht, maar gewoon maar gewoon. De inrichting en de omgeving, vind ik echt wel super geslaagd.

Klaar voor een foto-overload?

Die kleine zandman is de mijne :)

Mijn schoonbroer hield vol dat hij niet in slaap gevallen was...

Summer Josephine's, nog tot 31 augustus.
Boomgaardstraat 17, 2018 Antwerpen
www.josephines.be